Wydawanie wniosków na świadczenia rodzinne, wychowawcze, fundusz alimentacyjny i „dobry start” od dnia 16.07.2018 r. Przyjmowanie od dnia 01.08.2018 r.

Kadra

Anna Punickamgr Anna Punicka (kierownik) – magister Resocjalizacji i profilaktyki społecznej. Ukończone studia na kierunku Praca socjalna. Absolwentka studiów z zakresu Dziennikarstwa i Komunikacji społecznej. Kierownik Świetlicy Środowiskowej działającej przy Ośrodku Pomocy Społecznej w Nysie.

Zawsze staram się empatycznie, lecz racjonalnie podchodzić do sytuacji drugiego człowieka. Studia kierunkowe oraz doświadczenie, dały mi możliwość pogłębienia tej istotnej umiejętności. Praca z ludźmi potrzebującymi naszej pomocy jest niezwykle absorbująca, lecz daje mi mnóstwo satysfakcji, a każdy szczery uśmiech wychowanka, znaczy więcej niż słowa. Stąd też wierzę w ideał pracy polegający na wspomaganiu działań naszych podopiecznych.

Moim mottem są słowa Jana Pawła II, które brzmią, iż „Tros­ka o dziec­ko jest pier­wszym i pod­sta­wowym spraw­dzianem sto­sun­ku człowieka do człowieka”. Warto o tym pamiętać.

 

 

mgr Karolina Makuch

Absolwentka Uniwersytetu Opolskiego. Ukończone studia licencjackie z socjologii. Tytuł magistra z nauk o rodzinie ze specjalizacją poradnictwo rodzinne. Obecnie dokształcam się w szkole policealnej na kierunku terapeuta zajęciowy. Praca z dziećmi i młodzieżą w świetlicy socjalnej to dla mnie nowe doświadczenie i wyzwanie, dzięki któremu spełniam się w poczuciu bycia ważną i potrzebną innym jako pedagog.

 

 

 

 

 

 

Magdalena Małek

Absolwentka studiów na kierunku Praca Socjalna. Obecnie w trakcie studiów na kierunku Pedagogika opiekuńcza z terapią pedagogiczną.
Certyfikowany terapeuta traumy.
Praca w świetlicy  pozwala mi wykorzystywać zdobyte doświadczenie oraz nabywać nowe umiejętności w pracy z dziećmi i młodzieżą.
Duża doza empatii i cierpliwości połączone z poczuciem humoru dają  mi energię do działania nawet w ciężkich sytuacjach.
W życiu i w pracy ważne są dla mnie słowa Jana Pawła II iż „w wychowaniu  głównie chodzi o to, ażeby człowiek stawał się coraz bardziej człowiekiem, – o to, żeby również umiał bardziej być nie tylko „z drugim”, ale też i „dla drugich”.