Aktualności

Co prawda za oknem widać jesień, ale w kalendarzu mamy zimę. Czym charakteryzuje się ta pora roku? 

Charakteryzuje się najniższymi temperaturami powietrza w skali roku, opadami śniegu, a większość świata roślin i zwierząt przechodzi okres uśpienia.

Większość roślin zimuje w formie nasion lub podziemnych kłączy, cebul i bulw. Na powierzchni pozostają tylko bezlistne krzewy i drzewa liściaste oraz zimozielone krzewy i drzewa iglaste. Śnieg pokrywający drzewa chroni je przed przemarzaniem, a szadź jest zjawiskiem występującym tylko w zimie, gdy jest mgła i mróz.

Zwierzęta bezkręgowe i kręgowce zmiennocieplne pozostają w ukryciu przez całą zimę. Tylko ptaki i niektóre ssaki są aktywne niezależnie od temperatury otoczenia. Ryby przeżywają zimę w wodzie pod lodem pod warunkiem, że przez przeręble odbywać się będzie jej przewietrzanie.

Zima astronomiczna rozpoczyna się w momencie przesilenia zimowego i trwa do momentu równonocy wiosennej, co w przybliżeniu oznacza na półkuli północnej okres pomiędzy 22 grudnia a 21 marca. Podczas zimy astronomicznej dzienna pora dnia jest krótsza od pory nocnej, jednak z każdą kolejną dobą dnia przybywa, a nocy ubywa.

Za zimę klimatyczną przyjmuje się okres roku, w którym średnia dobowa temperatura powietrza spada poniżej 0 °C. Zasadniczo zimę poprzedza jesień, jednak pomiędzy tymi okresami znajduje się klimatyczny etap przejściowy – przedzimie. Podobnie zimę od wiosny oddziela przedwiośnie.

Dla półkuli południowej wszystkie opisane daty i zjawiska są przesunięte o pół roku. Za miesiące zimowe na półkuli północnej uznaje się grudzień, styczeń i luty, a na południowej czerwiec, lipiec i sierpień.

Zimą uprawiane są sporty i zabawy związane ze śniegiem i lodem, takie jak: narciarstwo, snowboarding, łyżwiarstwo, hokej na lodzie, jazda na sankach, lepienie bałwana, rzucanie śnieżkami.

z26575940QKalendarzowa zima 2020 rozpoczyna sie 22 grudnia

Dzisiaj chcemy Wam przybliżyć postać Hansa Christiana Andersena, jednego z najbardziej popularnych baśniopisarzy. Jego utwory zrobiły międzynarodową karierę, a on sam od kilku wieków jest jednym z najbardziej lubianych twórców literatury baśniowej. Jego baśnie przetłumaczono na ponad 80 języków. Hans Christian Andersen baśnie pisał już od najmłodszych lat. Urządzał także kukiełkowe teatrzyki. Był zafascynowany teatrem, miał także niezwykłą wyobraźnię i talent do opowiadania różnych historii. Andersen okazał się być pierwszym pisarzem, który pisanie dla dzieci traktował poważnie, choć nie od początku. Co istotne – dopasował do nich swój styl; pisał językiem potocznym, codziennym, dla dziecięcej rozrywki. Naturalnie był z tego powodu krytykowany, jednak przyczyniło się to do popularności jego baśni. Bardzo nie chciał, by jego baśnie od początku uznano za dzieła wyłącznie dla dzieci, bez głębszego sensu. Najbardziej znane baśnie Andersena to: Brzydkie kaczątko, Calineczka, Choinka, Dziewczynka z zapałkami, Królowa Śniegu, Księżniczka na ziarnku grochu, Mała Syrenka, Nowe szaty króla, Ropucha, Stara latarnia.

Baśnie najczęściej służą nie tylko rozrywce, ale mają również znaczenie moralizatorskie. W zależności od poruszanej tematyki, pozwalają dzieciom lepiej zrozumieć otaczający ich świat, prezentują konkretne systemy wartości, pełnią rolę ostrzegawczą itp. Bardzo często, fundamentem baśni, jest walka pomiędzy antagonistami dobrej i złej strony. Baśnie zazwyczaj są krótkie – w końcu w przeszłości najczęściej były opowiadane z pamięci.

Ciekawostki dotyczące Hansa Christiana Andersena:

  • Andersen cierpiał na dysleksję, a w jego tekstach roi się od błędów. Być może dlatego wolał opowiadać, niż pisać, a jego styl przypomina język mówiony. Wydawcy poprawiali literówki i błędy, jednak nie ingerowali w styl tekstów.
  • Nie był jednak zbyt dumny z tego, że pisze baśnie. Uważał, że inne gatunki są bardziej wartościowe, a skoro nie umiał ich tworzyć, chciał nawet kiedyś rzucić pisanie. Na szczęście doszedł ostatecznie do wniosku, że baśń może być uznana za odpowiednik „uniwersalnej poezji”.
  • Baśnie Andersena zostały zekranizowane przez Disneya, jednak nie wszyscy widzowie zdają sobie sprawę, że ekranizacje te nie są zbyt wierne. Baśnie Andersena często kończą się źle.
  • W roku 2005, z okazji dwusetnej rocznicy urodzin baśniopisarza, Poczta Polska wypuściła dwa znaczki, na których znajdują się wizerunki postaci z dwóch popularnych baśni Andersena: Małej Syrenki oraz Królowej Śniegu.

andersenjpg

Andersen

Dla popołudniowego relaksu proponujemy origami, które jest sztuką składania papieru tak, aby uzyskać różne kształty. Zabawa wymaga precyzji, koncentracji i cierpliwości. Podczas składania papieru rozwija się twórcze i konstrukcyjne myślenie, jak również usprawnia spostrzegawczość, zdolności manualne, wyobraźnię przestrzenną i fantazję.

Komu uda się złożyć diabełka?

https://www.youtube.com/watch?v=f_vfqBVCTYA

Zastanawialiście się kiedyś, w jaki sposób zaczęto odmierzać czas? Ludzie na przestrzeni wieków poznali wiele wskazówek, które pomagały im interpretować upływający czas. Dostrzeżenie następujących po sobie dnia i nocy, zjawisk przyrody, pór wyznaczających prace rolne czy okresu panowania władcy pomogło niejako nadać struktury mijającym dniom. Starożytni dostrzegli panujące zmiany dobowe, co dało początek kalendarzowi księżycowo-słonecznemu. Dodatkowym aspektem, wyznaczającym upływający czas były zmiany w przyrodzie, czyli wylewy Nilu, które warunkowały uprawę roślin – w ten sposób Egipcjanie dołączyli kalendarz agrarny. Cykle dzienne to zjawisko, którego nie da się przegapić, a prekursorski kalendarz księżycowy czy słoneczny pozwalał na liczenie tych zjawisk. Kalendarz księżycowy bazuje na zmianie faz Księżyca, natomiast kalendarz słoneczny opiera się na zmianach pór roku wynikających ze zmiany ustawienia Ziemi względem Słońca – to właśnie tę formę kalendarza obecnie wykorzystujemy. Przemijanie kolejnych tygodni można było dostrzec poprzez odbywające się jarmarki (starożytny Rzym) czy dzień wolny od pracy (judaizm). Miesiące ustalono za pomocą zbiorów dni mijających między dwiema pełniami lub dwoma nowiami Księżyca. Wyznaczenie jednego roku to z kolei efekt cyklu, w którym Ziemia obiega Słońce. Wszystkie obliczenia i obserwacje pozwoliły na podzielnie roku na 12 miesięcy – tak skonstruowany kalendarz posiadali już Babilończycy ok. XII wieku p.n.e. Najpowszechniej wykorzystywany kalendarz to ten skonstruowany przez papieża Grzegorza VIII, który zreformował mniej precyzyjny kalendarz juliański w XVI wieku. Reforma oparta na doprecyzowaniu przebiegu lat przestępnych i równonocy wiosennej, tak by jej rzeczywisty czas współgrał z tym kalendarzowym, okazały się na tyle skuteczne, że kalendarz gregoriański funkcjonuje nieprzerwanie od 1582 roku. Oparty jest na długości roku zwrotnikowego.

A skąd wzięły się nazwy miesięcy i dni w Polsce? Nazewnictwo miesięcy odnosi się tu do tradycji słowiańskiej, praw natury, a zarazem cykliczności zjawisk w przyrodzie. I tak kwiecień wiąże się z kwitnącą przyrodą, a sierpień z sierpem i pracą rolniczą. Wyjątkiem jest marzec i maj – nazwy te odnoszą się do nazewnictwa rzymskiego. W przypadku dni tygodnia jest jeszcze prościej. Są to po prostu nazwy związane z liczeniem kolejnych dni: poniedziałek, bo „po niedzieli”; wtorek, bo „wtóry” po niedzieli czy środa, w znaczeniu „środek”. Wyjątkiem jest niedziela i sobota. Słowo „niedziela” oznacza: „nie działać” („nie pracować”), z kolei sobota wywodzi się od judaistycznego szabatu.

W poniższym filmie macie przedstawioną historię kalendarza:

https://www.youtube.com/watch?v=1CTdyha3LcU

Jak zrobić własny kalendarz?

Kalendarze prócz tego, że przypominają o ważnych datach na co dzień, to też wizualnie dekorują nasze domy, mieszkania czy biura i są ciekawą pamiątką. To takie miejsce na wspomnienia z całego zeszłego roku, z wakacji czy po różnych uroczystościach. Dzięki możliwości wpisywania tekstów, dzięki fotografiom i szablonom, z których może korzystać każdy, dostosowujemy kalendarz do swoich pomysłów.

Najpopularniejsze typy to:

  • Kalendarz ścienny – tradycyjny kalendarz wiszący w różnych kształtach i rozmiarach.
  • Kalendarz biurkowy – nieduży kalendarz stojący do umieszczenia na biurku w domu albo w pracy.
  • Kalendarz książkowy – najczęściej ma on formę terminarza przystosowanego do zapisywania notatek

Obecnie ludzie często decydują się na fotokalendarze, ale można także własnoręcznie wykonać inne, np.: kalendarz z własnymi rysunkami/grafikami, kalendarz w formie zegara, ścienny planner wykonany przy użyciu farby tablicowej magnetycznej, kalendarz jednostronicowy w ramce, kalendarz na sznurku, kalendarz na tablicy korkowej, kalendarz na stelażu metalowym.

W filmie macie przykładowy kalendarz jaki możecie wykonać samodzielnie:

https://www.youtube.com/watch?v=IiU-aFMmr3E

© 2018 Ośrodek Pomocy Społecznej w Nysie